INSTITUTO
CERVANTES BENELUX ENGLAND AND
WALES
Opleiding en Training, Werving
en Selectie, Management, Business Consultancy, Reizen, Vertaalservice, Tolkenservice, Public Relations, Communicatie, Publishing, Spaans in Spanje, Amerika, Ondernemerschap, Luchtvaart, Automatisering, Internet, Productions, Verzekeringen, Hotels, Bankbedrijf, Voetbal, Prinses Diana Stadion, Televisie, Onroerend goed
Datum: Maandag 24 januari 2005
Betreft: MONNIKENWERK Kenmerk: 200501241JHLH
FOTO BOVEN: 2005 LA
PAZ DE VALLADOLID
Dear Elizabeth,
Ik vervolg mijn brief van vrijdag.
Na brief ONTWIJKEND REAGERENDE BEMINDEN
te hebben verzonden ben ik met de trein van 13.10 naar Wellecom
gegaan. Bij aankomst in Dieren stapte een dame uit die mij opmerkelijk
vriendelijk toelachte. Ik zou haar op de terugweg opnieuw ontmoeten...
In de sauna in Wellecom
werd ik door Marianne ontvangen. Zij gaf mij sleutel 91. Dit deed mij uiteraard
denken aan mijn afscheid van Nieuw
Elan in dat jaar. Althans in formele zin. In de sauna sprak
ik met Erik van der
Meer over de reizen die ik in mijn jonge
jaren heb gemaakt vanwege het feit dat mijn vader bij de Nederlandse Spoorwegen werkzaam was en ik dus vrij reizen had in bijna
heel Europa. Dit heeft ertoe geleid dat ik bijna altijd alleen
op reis ging. Dat had zijn voordelen en zijn nadelen. Het nadeel
is dat ik er nooit een goede relatie aan heb kunnen overhouden.
Want niemand van mijn vrienden en vriendinnen was in staat om
mee op reis te gaan. Het voordeel was dat ik hierdoor veel landen,
culturen en talen heb leren kennen in de tijd dat Nederland
niet verder keek dan zijn eigen grenzen. Gesprekken voeren met
andersdenkenden is hierdoor altijd één van de meest
wezenlijke elementen in mijn leven gebleven. En contacten leggen.
Zo raakte ik ook in gesprek met een jonge moeder uit Schaarsbergen
die op 'een hutje op de hei' woont. Wij spraken over de 'selffulfilling prohecy'. Tot nu toe heeft die bij mij altijd nog gewerkt.
Mijn zelfbeeld is als van een machinist op een trein met legio
wagons achter zich aan en wie wil meerijden kan instappen. Graag
zelfs. De jonge moeder vertelde dat zij op de boot van IJmuiden
naar Newcastle heeft gewerkt. Hierdoor heb ik haar in kennis gesteld
van de brief die ik op 28
december 1999 persoonlijk op Balmoral
Castle heb afgegeven voor Prins
William. Enige tijd later werd de sauna betreden door Angelique
uit Warnsveld met de kreet
"Hé. Mijn Heer Van der Heyden!"
Na afloop heb ik met haar gesproken over de butleropleiding die
ten tijde van Margit en Pim
Kaper op Paleis
Huis de Voorst in Eefde werd gegeven met onder meer gastdocent Paul
Burrell. Ik heb haar het hele verhaal verteld rond de limmerick
die ik Margit per email heb doen toekomen:
Er was eens een dame in Eefde
Die heel wat bijzonders beleefde
Haar man genaamd Pim
Was vreselijk slim
Totdat hun butler uit Kensington beefde.
Ik had Angelique ook verteld
dat de astroloog mij had geadviseerd zakelijk en privé
te scheiden. Tijdens de volgende saunaronde was het druk in de
cabine. Bij het binnengaan maakte ik een saluerend gebaar. "Ik heb u zo al eens eerder
zien salueren, mijn heer Van der Heyden" reageerde
hierop de heer met wie ik al eerder de week heb afgesloten aan
de bar. "U nam
toen alleen niet de houding aan".
"Waar was dat dan?" "In
Apeldoorn"."In
de Tuinmanslaan mischien?"
"Ja". "Bij Pieter en Margriet?" "Ja".
"Dat kan ik mij
inderdaad nog herinneren. Dat was op 29
juni 1997. Ik heb
daar toen nog een
officiële brief
afgegeven. Op officieel briefpapier. Ik hoor die marechaussées
nu nog fluisteren: "Daar
komt hij aan"."
Om 15.58 ben ik weer naar de bar gegaan.
"Hebben jullie
Mijnheer Van der Heyden al gezien" hoorde
ik de heer zeggen. Dat was even lachen. Ik heb daarna even met
hem doorgesproken. Hij liet weten inderdaad bij de KONINKLIJKE
MARECHAUSSEE werkzaam te zijn geweest op Drakensteyn en Soestdijk.
"Ik moest voor
de prinsjes zorgen" liet hij mij
weten. Ik heb hem ook gezegd dat ik zijn collega's de wacht heb
aangezegd nadat de agenda van Hare
Majesteit uit de auto van de heer Lamèris was gestolen.
Hiervoor ben ik nogal gevoelig geworden nadat
mij hetzelfde is gebeurd in Valladolid
op 2 mei 1992. Mensen dienen met hun handen van andermans
spullen af te blijven. Daarna trof ik Siebren van Hoog in het
zwembad. Hij had mijn email uitgedraaid en gelezen. Zijn aandacht
was vooral getrokken door de opmerking Het uiteindelijke doel van het door mij beoogde
congres is de VERSTERKING VAN DE POSITIE VAN HET NEDERLANDSE BEDRIJFSLEVEN
IN SPANJE EN LATIJNS-AMERIKA. Hij liet
mij weten dat hierop veel subsidie wordt gegeven. Daar dienen
wij nu dus gebruik van te maken. Bij voorkeur middels de Stichting
Cervantes Benelux. In 1992 was
dat nog uit den boze. Hij heeft mij een uitnodiging toegezegd
voor een komende beurs voor coaches in april. Dan ben ik weer
terug uit Spanje.
In september heeft hij naar zijn zeggen wat meer tijd om samen
aan een gids voor Spanjeliefhebbers te gaan werken op cervantesonline.
Met de bus van 22.55 ben ik weer teruggegaan. Er zat slechts één
passagier in: dezelfde dame die ik ook op de heenreis had ontmoet.
Ik ben met haar de hele reis teruggereisd naar Dukenburg en heb
haar van al mijn ervaringen inzake The
late Princess of Wales in kennis gesteld. Zij woont in de
Weerdesteinbroek in de wijk Lindenholt. Niet ver van de Wellenkamp.
Na aankomst nog even naar Veronica gekeken inzake de cybernetical
systems en virtual
reality. Op
zaterdag 22 januari las ik onze horoscoop. Ik zie jou graag stralen op het bordes van de Engelenburg tijdens ons feest. Nieuwe
stofzuiger is namelijk op plaats 51 verschenen in de Top 100
van 2506 verwijzende pagina's. Ik heb Siebren van Hoog inderdaad
geadviseerd om jou te benaderen met een zakelijk voorstel. Ik
ontving van hem de volgende reactie op mijn email van woensdag
Fri, 21 Jan 2005 12:33:42
+0100 Subject: RE: wants you to see this book at Amazon.com Date:
Fri, 21 Jan 2005 12:41:04 Dag John,
Ja dat heb je goed geraden. Ik ben enigszins Beurs en stap vanmiddag
de sauna in. Heb net je mails uitgedraaid. Ik ga wel voor de rust,
maar even een babbeltje of een biertje moet nog lukken. see you
-----Oorspronkelijk bericht----- Verzonden: woensdag 19 januari 2005 19:54
Onderwerp: wants you
to see this book at Amazon.com Aangezien
ik hier niet over een auto beschik kon ik geen ritje maken door
de natuur. Daarom ben ik met de trein naar Arnhem gegaan om mij
van hersenspoelsels en moedeloosheid te ontdoen.
Voor een lunch was er geen tijd
meer maar in het park Sonsbeek staat nog een mooie boerderij die
als pannenkoekenrestaurant is ingericht. Daarom heb ik besloten
de wandeling rond de Stenen
Tafel, zoals beschreven op VITESSE-NEC,
nog eens over te doen. De foto's uit die tijd ben ik immers kwijt.
Dit is de route. De wandeling
begint aan de achterzijde van station Arnhem (Sonsbeekzijde),
bereikbaar via de perrons en de voetbrug. Vanaf het station linksaf
en na 30 meter oversteken. U volgt eerst het Maarten van Rossumpad.
Achter een borstbeeldje op een grasperk langs, oversteken en rechtsaf
de Bouriciusstraat in. Voor een grasperk linksaf en schuin rechtdoor
de dalende Bouriciusstraat uitlopen. De Zypendaalseweg oversteken
naar het bezoekerscentrum 'De Watermolen'.
Links van het gebouw door de
kruidentuin en gelijk achter het gebouw rechtsaf het natuurpad
langs de Molenbeek volgen.
U loopt nu door het Sonsbeekpark.
De beek twee keer oversteken, dan rechtsaf en rechtdoor, de vijver
aan uw rechterhand houden.
Aan het eind van de vijver de
brug met de zwanenornamenten oversteken en het pad schuin naar
links volgen. Zijpaden negeren, rechtdoor blijven lopen met later
de Grote Vijver aan uw linkerhand. Aan het eind van de Grote Vijver
over een vlonder linksaf en direct daarna weer linksaf. U houdt
de vijver aan uw linkerhand.
U passeert restaurant 'De Boerderij'
en blijft langs de vijver lopen. 100 meter na het oversteken van
een beekje rechtsaf, de weg oversteken en einde pad rechtsaf.
Dit brede pad blijven volgen tot u langs het kasteel 'Zypendaal'
komt.
Kasteel Zypendaal
werd tussen 1762-1764 gebouwd voor de Arnhemse stadssecretaris
Hendrik Willem Brantsen en bleef tot het begin van de vorige eeuw
in bezit van de familie Brantsen. In 1930 werd het aangekocht
door de gemeente Arnhem. Een klein gedeelte van het kasteel is
ingericht als kantoor voor de Stichting Vrienden der Geldersche
Kastelen. De hoofdverdieping is met meubels en kunstvoorwerpen
uit het voormalig Brantsen-bezit aangekleed op de wijze van een
bewoond huis. Het kasteel is te bezichtigen van 1 april t/m 31
oktober. Openingstijden: zondag en dinsdag t/m vrijdag van 13.00
uur tot 17.00 uur. Dit is de bakermat van de Brantsen van de Zypstichting
die onder meer het kasteel
Doornenburg
in beheer heeft en hier kwamen opnieuw die gedachten op van tien
jaar terug. De woorden van mijn vader Floris: "In Arnhem zei men vroeger "op zaterdag
tussen vijf en zeven moet je niet bij de stenen tafel komen, want
dan moet Kareltje
van der Heyden zich
verschonen". Niemand echter die
er iets van begreep wat daarmee werd bedoeld. Met dat verhaal
ben ik nu tien jaar bezig geweest en het intrigeert mij nog steeds.
Merkwaardigerwijs gaat iedereen aan deze feiten voorbij.
Even voorbij het kasteel gaat
u rechtsaf een pad op dat met een bocht om een weiland heen loopt.
Na het witte huis gepasseerd
te hebben gaat u linksaf en houdt links aan tot einde pad. Nu
rechts en op de kruising weer rechtsaf en rechtdoor over het veld.
Ik ving een gesprek
op van twee passerende mensen: "Met coaching beginnen we altijd
bij het hier en nu".
Ik had Marianne vrijdag
al laten weten dat ik voor het nieuwe jaar een bijna lege agenda
heb. "Die
komt wel weer vol" zei Marianne en ik realiseer mij dat ik nu veel
meer aandacht voor mensen begin te krijgen dan voor systemen.
Zodra de leiding van ons bedrijf wordt overgenomen door goede executive
managers - Jumping Amsterdam
staat ook weer op de rol - zie ik ook een rol als coach voor mij
weggelegd en zie ik weer uit naar een rustig plekje bij de open
haard. Ik houd mij echter altijd aan de lijn verleden - heden
- toekomst. Aan het eind van het veld
gaat u rechtdoor over het linkerpaadje door een bosperceel. Het
paadje komt uit op een straat in de bebouwde kom. De straat oversteken
en rechtdoor de Schubertlaan (wandelstraat) in.
Deze straat helemaal uitlopen
en vervolgens een straat (Kluizeweg) oversteken en rechtdoor over
een paadje dat over een bosperceel voert. De Cattepoelseweg schuin
oversteken, het viaduct over en via het fietspad langs Chinees
restaurant en bowlingrentrum De
Schelmse Brug.
Van hieruit ben
ik - conform mijn voornemen van 2 februari 2001 ( Ik neem mij
voor tijdens deze wandeling ook nog even op de Karel van der Heydenweg een kijkje
te gaan nemen, alsmede in de Monnikensteeg, aangezien dat op de route ligt.
Ook is daar oud-burgemeester
Drijber woonachtig.
Ik sta - desgewenst - tot zijn beschikking voor nader overleg,
conform de aanbeveling van zijn voormalige secretaresse, mevrouw Schipaanboord. Ik neem mij derhalve voor een
derde voornaam aan te vragen, zodat ik mij in het vervolg kan
aanduiden met de naam
Johannes Carolus Lambertus
van der Heyden. Mijn
roepnaam wordt dan Karel. - naar onze
Karel op zoek gegaan. Na een lange wandeling
langs de Cattenpoelseweg door de wijk Alteveer kwam ik bij de Karel van der Heijdenweg.
Men had mij in
1995 al verteld dat deze weg is genoemd
naar Generaal
Karel van der Heijden
waarvan het gedenkteken
in Bronbeek staat.
Maar volgens
mijn intuïtie was er meer aan de hand. Generaal
Karel was namelijk geen echte Van
der Heyden, maar
een geadopteerd kind uit het voormalige Nederlands-Indië.
Hij heeft in 1900 een staatsbegrafenis gekregen van Koning
Willem III nadat
hij op Sumatra een opstand had onderdrukt in het
gebied dat thans door een tsunami is weggevaagd (Atjeh). Het ligt voor de hand dat de
pleegouders van deze generaal hun pleegkind hebben genoemd naar
één van hun voorouders.
Mij is slechts Graaf
Karel bekend uit Kasteel
Terworm die ik ook
in mijn brieven aan Diana heb vermeld. Daar gaat een algehele
grafelijke en hertogelijke groep Karels aan vooraf.
Dit is duidelijk
een zeer oude weg. Een heerbaan wellicht. Merkwaardig dat hierover
zo weinig is geschreven. Het Maarten van Rossumpad is wel vermeld.
Maar nergens zie ik een beschrijving die een relatie aangeeft
met de Stenen Tafel van Heyden in Westfalen. Ik ben doorgelopen
tot de voormalige watertoren, nu restaurant 'de Stenen Tafel'
en rechts heeft u uitzicht op Arnhem en omgeving; hoogte NAP +
50m.
Na 150 meter
langs een weiland, op een driesprong met een eikenboom in het
midden, linksaf, een pad omhoog. Daarna rechtsaf en rechtdoor
langs de Stenen Tafel.
Volgens overlevering is de Stenen
Tafel gemaakt van enkele grafzerken die afkomstig zijn van het
klooster Monnikenhuizen, dat in 1343 gesticht werd en in deze
omgeving heeft gestaan. In de rand van de zerken zijn nog duidelijk
letters zichtbaar. Merkwaardigerwijze
geen enkele verwijzing naar een rechtbank. Terwijl het oudste
gaugericht toch in Heyden
staat en de hoogadellijke familie Van Heyden bekend staat als stichters van
kloosters, zoals het Stift
Elten.
Ook de plaatselijke
bevolking is hiervan niets bekend. Het was zelfs de baron van
Zuylen
van Nijevelt van de Haar
niet bekend dat zijn familienaam van deze zonnerechtbank afkomstig
is.
Wellicht weet
de familie Van
Heemstra daar iets
meer van.
Na de Van Heemstrabank gaat het
Maarten van Rossumpad linksaf, u gaat echter rechtdoor en blijft
de dalende klinkerweg volgen. Ik
ben echter naar de Monnikensteeg gelopen.
Deze weg vervolgd.
Plotseling lag er een grote kuil voor mij met een nieuwe wijk
met moderne huizen. Op de plaats van het voormalige voetbalveld
waar het toekomstige Prinses
Dianastadion nu
voor in de plaats is gekomen. Ik sprak er met iemand die er zijn
hond ging uitlaten. Hij had bezwaren tegen een gemeentelijke participatie
in de plaatselijke voetbalclub. Terecht! Zo kwam de bemoeienis
van wethouder
Gast - die mijn
beleidsplan klaarblijkelijk nog niet goed had bestudeerd - ook
nog even ter sprake en heb ik laten weten bereid te zijn die voetbalclub
over te nemen. Ik heb de man laten weten dat ik mijn businessplan al
in 1992 bij de Gelderse Ontwikkelings Maatschappij heb
afgegeven in Velp. Eindelijk begint de club nu te presteren nadat
het Dossier
Vitesse maandenlang
in de top tien van mijn website heeft gestaan. Vandaag werd zelfs
Feijenoord met 1-2 verslagen in de kuip.
Dertien jaar ben ik nu met deze
business bezig.
Het is echt monnikenwerk. Wie neemt het over?
En wie is de
stichter van deze stad? Hoe was zijn achternaam? Mijn gedachten
gaan automatisch uit naar Arend
van der Heyden zoon
van Johannes
Fögd (voogd
van een klooster), drost van de Schuylenburg. Zijn vermoedelijke
nazaten woonden ook nog in de Vijverlaan.
Tijdens mijn wandeling naar het
station trof ik ook nog deze informatie van mijn beoogde directeur
van Cervantes
Verzekeringen.
Op de Klarendalseweg heb ik nog
een 'frites speciaal' genuttigd. Keurig op een bord geserveerd.
Ik werd hartelijk bedankt voor mijn bezoek en ook gewezen op de
studio van TV
Gelderland, die zich tegenover het voormalige Vitesseterrein
schijnt te bevinden. Het hele verhaal lijkt mij wel aardig voor
de geschiedenisbus.
Tegenover dit cafetaria aan de
Hommelseweg heb ik ooit nog eens met YOYO
gegeten bij de chinees. Dat restaurant bestaat niet meer.
Zo ben ik op gepaste tijd naar
de Keizer
Karelstad teruggekeerd. Eerst een bezoek aan Le
Figaro. Vervolgens ben ik met het verhaal van Arend
van der Heyden, zoals verwoord in mijn brief Brief
BD14r/jr aan Ed
d'Hondt het oudste café van Nijmegen 'In de Blaauwe Hand'
binnengegaan. Ik citeer:
Ik heb thans een aanvang gemaakt met een dissertatie met als hoofdthema
'Het Geslacht Van der Heijden in de Neder-Duits-Spaanse betrekkingen'.
Mijn promotor is Prof.Dr.
H. de Schepper van
de faculteit geschiedenis van de Katholieke Universiteit. Op mijn
kamer heb ik een vooroorlogse pagina uit De Gelderlander hangen
met de titel "Een nog bloeiende tak der Canisius-familie".
De stamboom begint met Jacob Dirkszoon Kanis, burgemeester van
Nijmegen. Kanis is uiteraard de gelatiniseerde vorm van d' Hondt.
Een kleindochter van Jacob Kanis' zoon Gijsbert verbond zich volgens
het artikel 'in den echt met Arend
van der Heyden,
rentmeester van Schenk van Toutenburg en drost van het slot Schuylenburgh
bij Terborg, die de stamvader werd van de huidige Baronnen van
der Heyden'. Arend voerde als aanvoerder van de Staatse
troepen onder Maarten Schenk op 11 augustus 1589 bij de Sint Anthonispoort
een aanval uit op Nijmegen. Schuin achter deze poort bevond zich
- voor zover het zich mij laat aanzien - het woonhuis van de familie
Canis. Wellicht bij die gelegenheid verloor
Arend van der Heyden
zijn hart aan Wendelina
Canis, waardoor
hoogstwaarschijnlijk de Oranje-aanval is mislukt en Nijmegen onder
de invloedssferen van Spanje en de jezuïeten van Petrus
Canisius bleef.
Een wellicht aardig gemeenschappelijk stukje familiegeschiedenis. Ik trof er drie jongelui die aan het dammen waren,
een drs geschiedenis, een studente kunstgeschiedenis en een medewerkster
van Doornroosje aan de Verlengde Groenestraat (Stijn, Anne en Sara). Ik heb ze uitgedaagd
voor een partijtje 'Juego
de Damas'. Uiteindelijk is dat partijtje
uitgelopen op en remise waarbij ik drie dammen had tegenover mijn
drie tegenspelers één dam. De scherpte was dus nog
niet helemaal terug. Bij het verlaten van het etablissement was
men doende de rode loper uit te leggen. Daar was ik echter nog niet op voorbereid.
Vandaar naar Samson voor de traditionele Gordon Highland Ale.
Bij het verlaten van het etablissement hoorde ik het geluid van
een doedelzak. Verstijfd als 'don
Quijote' zag ik ook een groep mensen
met fakkels door de Broerstraat trekken. Vanzelfsprekend ging
ik naar hen toe aangezien ik ook nog deze foto bij mij droeg.
KELSO
SCHOTLAND 1
JANUARI 2000 00.01
UUR
Het bleek een lustrumfeest te
zijn van een Nijmeegse studentenvereniging
Nadat ik één van
de - als tijdens Hogmanay - in vol Schots ornaat getooide deelnemers
had gevraagd of hij bekend was met het lied JOHN
SAVED THE QUEEN, heb ik gesproken met de ingehuurde 'piper'.
Hij kwam uit 'Amsterdam'.
Hierna ben ik met de trein van
22.46 naar de Dukenburg teruggekeerd, alwaar ik werd opgewacht
door een dame met de vraag of ik "vrij" was. Ik heb
haar echter laten weten dat ik geen tijd had op dat moment.
Zondagmiddag heb ik - na bij LUX een kaartje
te hebben gehaald voor een debat met Hans
Dijkstal op dinsdag 1 februari - een bezoek gebracht aan de
film Floris. Ik ben
niet erg gelukkig met deze produktie. Op de eerste plaats heeft
men Ridder Floris de familienaam 'van
Rozenmond' toegekend en is de film vergeven
van de anachronismen. Duidelijk herkenbare elementen waren het
Kasteel
Doornenburg en De
Haar in Haarzuilens,
hoewel laatstgenoemd kasteel in de film in Bourgondië is
gesitueerd.
Hoewel vermoedelijk voor kinderen
bestemd dient men de historische realiteit toch iets beter voor
ogen te houden. Op deze wijze gaan feiten en fictie sterk door
elkaar heenlopen. Zeer storend was de opmerking - verschillende
keren gehoord -"Ik
spreek Hollands" in plaats van
Nederlands. Voor zover hij ooit echt heeft bestaan was Floris
een Gelderse ridder en geen 'Hollander'. Een herkenbaar element
was de agressieve mentaliteit van de Hertogin van Gelder. De
parodie op de don Quijote, waarbij een ridder door een molenwiek
werd meegesleurd, sprak mij aan. Voorts vond ik deze film geen
aanbeveling voor Endemol,
dat hieraan zijn medewerking heeft verleend. Het enige waardevolle
element was het witte paard. Die
zus van Katja als 'ninja' hoorde eigenlijk ook niet in het stuk
thuis. Haar opmerking over het roken van hennep was een educatieve
misser. Wij noemen dat traditiegetrouw een regiefout. Coaching begint
al bij kleine kinderen. Morgen ga ik weer even in op de statistieken,
maar ik denk dat we nu weer moeten werken aan een gezamenlijke
filosofie.
Het EERSTE
PAARSE KABINET van het KONINKRIJK
DER NEDERLANDEN.
Voorste rij van links naar rechts Minister
van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen JO
RITZEN, Minister
van Buitenlandse zaken HANS
VAN MIERLO, Minister-President
WIM
KOK, Oprichter Instituto
Cervantes JOHN
VAN DER HEYDEN,
Minister van Binnenlandse Zaken en Vice Premier HANS DIJKSTAL, Minister van Justitie WINNIE
SORGDRAGER, Minister
van Financiën GERRIT
ZALM. Achterste
rij van links naar rechts Minister van Volksgezondheid en Sport
ELS
BORST, Minister
van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij JOZIAS VAN AARTSEN, Minister van Verkeer en Waterstaat ANNEMARIE
JORRITSMA, Minister
van Defensie JORIS
VOORHOEVE, Minister
van Economische Zaken HANS
WIJERS, Minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid AD MELKERT en Minister van Ontwikkelingswerk
JAN PRONK.
ALLES
OP EEN RIJ
Instituto Cervantes is als handelsmerk wettig gedeponeerd bij het Benelux
Bureau voor de Intellectuele Eigendom onder depotnummers 0508277 en 843323 in klasse
41: onderwijs, opleidingen en cursussen en is een handelsnaam
van de Stichting
Cervantes Benelux
te Utrecht, ingeschreven onder nummer 41211928 van de Kamer
van Koophandel te Amsterdam
(IBAN: NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House, Cardiff.
Cervantes
Holding is lid van
de Baak-kring, Management Centre VNO-NCW.
Foto's boven
KASTEEL
ENGELENBURG in HET
KONINKRIJK DER NEDERLANDEN.
