INSTITUTO
CERVANTES BENELUX ENGLAND AND
WALES
Opleiding en Training, Werving
en Selectie, Management, Business Consultancy, Reizen, Vertaalservice, Tolkenservice, Public Relations, Communicatie, Publishing, Spaans in Spanje, Amerika, Ondernemerschap, Luchtvaart, Automatisering, Internet, Productions, Verzekeringen, Hotels, Bankbedrijf, Voetbal, Prinses Diana Stadion, Televisie, Onroerend goed
30 november 2000. Betreft: VANUIT HISTORISCH PERSPECTIEF Kenmerk: JH/HdK20001130. Torremolinos, woensdag 29 november 2000. Estimado Amigo, 20.46 Even met
Mieke gebeld. Een vriendin zou via de
televisie hebben vernomen dat ik voorlopig Engeland niet in mag. Dat lijkt mij voor
de hand liggend, ingeval de zaak inmiddels 'onder de rechter' is.
George Bush noemt zich immers ook nog geen President van de Verenigde Staten. Bovendien kost het de Britse overheid
waarschijnlijk handenvol geld om mijn veiligheid te kunnen blijven
waarborgen, zoals ik heb mogen ervaren op 5 januari van
dit jaar in Durham onder Newcastle.
Dat neemt niet
weg dat ik het voorstel heb gelanceerd om met een groepje naar
Washington te gaan rond 20 januari a.s. Het
is dan wel van belang dat we een flink aantal specialisten meenemen.
Met de Proclamatie van
een President gaat namelijk
veel geld gemoeid. Het lijkt mij derhalve zaak dat de Amerikanen
zich thans reeds erop gaan voorbereiden om stevig in Cervantes
USA te gaan investeren.
De heer Fidel Castro schijnt zich nu ook al met die
zaak bezig te houden. Ik ben echter van mening dat hij zich geen
acties kan veroorloven zonder overleg met het thuisfront in Madrid. De Vereniging Instituto
Cervantes derhalve. Dit in verband met de
ervaring die zijn taalgenoten alhier de afgelopen 25 jaar hebben
opgedaan binnen het kader van hun democratiseringsproces. Uiteraard
kan Tulip Computers daar een belangrijke bijdrage aan
leveren. Dat geldt eveneens voor de bank ING Barings. Aangezien ik om 21.00 werd opgeschrikt
door twee knallen, laat ik die zaak thans even rusten en houd
mij weer verder met Heydanus bezig. 21.04 Weer een knal. Ik
heb nog geen uitnodiging voor de computerclub ontvangen via het
internet. Ik blijk volgens Mieke te hebben gresproken met Maya Hugenholtz. Zij vormt samen met Margreet Ates
en Ronald Blankenstein de redactie van De Vliegende Hollander. Met name het adressenbestand van de vereniging
valt onder haar beheer. Dat lijkt mij een goede zaak teneinde
hier "HET RIJK GODS" te vestigen in goed overleg met
de direct betrokkenen. Gaspar heeft daar in zijn tijd immers
voor geijverd. Ik ben derhalve van mening dat mij dienaangaade
ook een belangrijke verantwoordelijkheid is toebedeeld. Wij kochten
immers niet voor niets elke maandag zegeltjes voor de zending
in Oegstgeest bij juffrouw Maatjes.
21.19 Weer een knal. Niet leuk. Nochtans schijnt Gaspar ook aan de basis te staan van de
Church of England. Dat zullen we aanstonds uit het
proefschrift van Van
Lennep kunnen opmaken.
In ieder geval heeft hij bij zijn Heidelbergse vertaling van het
verslag van de Emdense
Synode uit het Duits
een Spaanse term gebruikt ter afsluiting. Te weten: VALE. Hetgeen wij hier gebruiken wanneer wij ergens
mee accoord gaan: Deze uitgave is in octavo gedrukt en telt 291
bladzijden. Het is niet onbelangrijk de voorrede ervan met die
van GASPAR
VAN DER HEYDEN te
vergelijken. Zij luidt als volgt: "Den
Translateur totten Leser." "Christelicke Leser. Ick
heb den arbeydt om dese langhduerende Disputatie wt den Ouerlandtsche
in de Nederlantsche tale te translateeren, onuerdroten geerne
aenghenomen, niet om eijghen bate, oft yemande te spijte (ken
Godt) maer veel meer wt eene sonderlinghe affectie, die ick totter
Ghemeynte CHRISTI hebbe, haer hiermede dienst te bewijsen, daermede
elck een van alles proeuen ende wat goet is behouden mach. Hoewel
ick verstaen hebbe, dat U. L. gewaerschout zijt, dat dese mijne
Translatie niet voor goet en behoort gehouden te worden, maer
datmen eene andere van grooter formaet, (diemen ooc dructen dewyle
ick in den arbeydt was) voor de beste soude houden. In de welcke
om beters wille ende tot verlichtinge vander saken (so ick verstaen)
hier ende daer wat af ende toeghedaen is, dat ick in mijn translateeren
mij niet en heb doruen onderwinden (want anders en waer het gheen
translatie) maer heb slechts het waerachtich Exemplaer, het welck
in de Churf. Pfaltz. Stadt Heydelberch in druc wtgegaen is, gevolcht,
ende daerna wederom metten Originale Exemplaer neerstich gecollationeert,
de welcke so ic die te buytengegaen ben, ende men mij tselue bethoonen
can, accordere ick beschuldicht te worden, maer die ouer mij oordeelt,
eer hi gehoort ende gesien heeft die doet mij gewelt ende onrecht.
Hoewel den aart der Translatien is, wel een woort te herstellen,
ooc bywylen te veranderen om beters verstants wille, so is nochtans
den sin ende meyninge onverandert bleuen, my dies op mijn Exemplaer
ende Copie beroepende. Maer so het vrij stonde de woorden te verchieren
oft te verbloemen, dat hadde ick wel connen doen etc. Doch en
heb ick gheen ander Translatie ghesien, noch den Drucker ghegheven,
dan deselue, die ick wt der voorschreven Heydelberscher Copyen
gestelt ende onpartydich gevolcbt hebbe. Ende niet met subtylheyt
yemants anders Copie wt andere Druckerije becomen, noch myn were
daermede gevoordert hebbe, gelyck ick hoore, dat de Afgonstige
wtgeuen. Hier toe ben ick inwendich nootsakelic gedronghen geweest
my te excuseeren ende u dit niet connen bergen. Biddende U. L
desen mijnen arbeydt tot op een verbeteringhe in dancke te willen
nemen. VALE."
Klaarblijkelijk
is dit een van de weinige woorden Spaans
die hij zich in zijn tijd had meester gemaakt. Zijn Middelburgse
volgelingen hebben in 1648 zelfs niet eens de Vrede van Munster getekend. Met name om die reden heb ik het
Instituto Cervantes Benelux opgericht,
hetgeen ongetwijfeld heeft geleid tot de uitreiking van de Four Freedoms Award aan Koning Juan
Carlos op 11 mei 1996. Een aanwijzing dat Gasparus tevens aan de basis staat van de Church of England vind ik in de mededeling De
voorzorgen van VAN DER HEYDEN
hebben dus weinig mogen baten. Wij vertrouwen echter, dat zijne
waarschuwingen betreffende de echtheid en ongeschondenheid zijner
"translatie," bij de lezers ingang zullen gevonden hebben,
en zij zich zorgvuldig voor deze nieuwe uitgave zullen hebben
gewacht. Na de voorrede van VAN
DER HEYDEN volgt eene "Christelicke Vermaninghe der Cuervorstelicker
Paltzsischer Kerckendienaren, die bij den Gespreke te Franckendale
geweest hebben, aen die door misverstandt verstricte ofte verwerrede,
genoemde Wederdoopers," dan het Mandaat van den Keurvorst
tot het houden van het gesprek en eindelijk het Protocol zelf,
dat met eene "Recapitulatio ende besluytreden" eindigt.
Het boek, in 4° gedrukt, telt, behalve de beide registers
(een "van de voorneemste stucken des Protocols" en een
van de "Plaetsen des Ouden ende Nieuwen Testaments, die in
desen Boeck verclaert werden"), 646 bladzijden. Voor dat
wij het boeksken uit de hand leggen, nog een enkel woord over
de plaats waar het gedrukt is. Gelijk men uit den titel heeft
kunnen bemerken, worden noch de naam van den drukker, noch die
van de plaats, waar dit geschiedde, daarop vermeld. Het vignet
stelt een staanden leeuw voor, die een geopenden Bijbel in de
voorpooten omklemd houdt, met deze woorden er om heen: "Siet
de Leeuw wt den Geslachte Juda, de Wortel Davids heeft overwonnen.
Apo. 5." (Het is opmerkelijk dat deze afbeelding dezelfde
is, als die ons als het kerkelijk zegel der gemeente te Norwich beschreven
wordt. zie KIST en ROYAARDS, Kerkhistorisch Archief, I, bl. 484.)
TE WATER gist, naar dit titelblad te oordeelen, dat JAN CANIN
de drukker was, "tzij " zegt hij "dat die toen
te Dordrecht woonde, of ook naar Embden gevlucht was."
Uit den brief, dien VAN
DER HEYDEN den 4den October 1571 uit Emden naar Frankenthal
schreef, krijgen wij meer licht. Daar lezen wij: "Ick bevlijtighe
mij vroech ende spade in't ouersetten, maer ick vreese, dat ickt
hier niet al sal connen afdoen. Ick heb de broederen geschreuen,
of ick soude moghen te Wesel blijven, totdat sulcks volmaeckt
waere, anders tsal den druckers tot grooten nadeele comen, die
van nv op mij wachten ende ick weet niemand, dien ickt soude doruen
toebetrouwen, dus verwachte ick der broederen andworde hiervan."
Uit deze woorden wordt het waarschijnlijker, dat Dordrecht de
plaats is, waar wij den drukker van het Protocol moeten zoeken;
tusschen Wezel en Dordrecht was de communicatie gemakkelijk en
levendig. En de Heerbaan
naar Zutphen liep vandaaruit over Baak.
Bovendien is het bekend, dat JAN CANIN van 1570 tot 1636 te Dordrecht
als drukker is werkzaam geweest;' dat het vignet van hem is, kan
als zeker beschouwd worden. In
datzelfde Dordrecht heeft de heer Marijn Westerbeke mij in 1991 en 1992 op mijn historische positie geattendeerd.
Ik heb echter begrepen dat er tussen VAN DER HEYDEN en de PRINS VAN ORANJE
ook stevige meningsverschillen hebben bestaan. Van Lennep
schrijft dienaangaande als sluitstuk van hoofdstuk II: Ofschoon natuurlijk niet alle bizonderheden in
deze brieven ons even veel belang kunnen inboezemen, zoo ontmoeten
wij hier en daar dikwijls eene opmerking, die wel waard is, dat
men er bij stilsta. Zoo vermeldt VAN
DER HEYDEN in zijnen brief van 25 Sept. 1573 terloops, dat
hij vernomen heeft dat de Prins VAN
ORANJE niet ingenomen was met de Synode
te Emden. "'t Wondert mij seere" zegt hij "dat
Syn Excel. Synodum Embdanam soude misprysen, daar ons D. ALD.
eer wyer henen ginghen, anders geseyt heeft, ende het doet nu
vele achterdenckens hebben, wat dat bediedt. Ick sorge wel ten
deele, dat het quaet is, dat hij niemand bij hem heeft, die CHRISTI
saken wat meer diene. Ick wil met DATH. en TAF. daervan spreken."
Wat mag hiervan de reden geweest zijn? Achtte de Prins deze Synode
wellicht ontijdig? Uit
het volgende hoofdstuk
III moge echter blijken
hoezeer VAN DER HEYDEN kan worden aangemerkt als de grondlegger
van de Nederlandse Gemeenten, waaruit uiteindelijk ook de Vereniging van Nederlandse Gemeenten is voortgekomen. Mij uitsluitend
baserend op de logica. Ook de uitreiking van de Four Freedoms Award is daarbij van historische betekenis geweest binnen
onze familiegeschiedenis. Met name in verband met de keuze van
Middelburg. In dit hoofdstuk komen ook mijn
huidige landgenoten in beeld.
HOOFDSTUK III.
In de gevestigde
Kerk.
Sedert 1567, het jaar waarin VAN
DER HEYDEN voor de tweede maal naar Frankenthal was vertrokken,
was de toestand in het vaderland zeer veranderd. De inneming van
den Briel en de vrijwillige overgave van verscheidene steden aan
de zaak der vrijheid hadden de hoop bij de welgezinden doen herleven,
en ofschoon de zon van voorspoed niet altijd aan een even onbewolkten
hemel scheen, maar slechts al te dikwijls door zware tegenspoeden
en rampen verduisterd werd, zoo was toch de verwachting van betere
tijden te zien aanbreken algemeen. Wij zullen thans niet algemeen
bekende historische bizonderheden herhalen, maar ons slechts met
datgene bezig houden wat voor de kennis van het leven van GASPAR VAN DER HEYDEN belangrijk
is, en vestigen daarom het oog op Middelburg. Reeds vroeg had
zich in die stad eene gemeente gevormd van hen die belijders waren
der nieuwe leer, en sedert 1559 hadden zij in GELEIN JANSZ. D'HOORNE
eenen trouwen en ijverigen leeraar die even als VAN
DER HEYDEN in der tijd te Antwerpen, het schoenmakershandwerk
beoefende, om der gemeente niet tot last te zijn. Tot in 1566
werden de bijeenkomsten in stilte gehouden en wel meestentijds
ten huize van zekeren BOUWEN de Makelare, die evenals de voorganger
D'HOORNE zelf, onder de door ALVA gebannenen voorkomt. In Juli
1566 begon men op Walcheren met de openbare prediking en in Augustus
van datzelfde jaar werd men in Middelburg ook stoutmoediger en
koos, daar de plek waar men gewoon was geweest in stilte te zamen
te komen te klein was geworden voor het aantal belangstellenden,
een pakhuis binnen de stad "achter het huis genaamd den gouden
Leeuw in den Langendelft." Doch zoodra de overheid hiervan
kennis had gekregen, werd de prediking aldaar gestuit en den predikant
bevolen het rechtegebied der stad te verlaten. Daarop volgde de
beeldstorm, waarvan ook Middelburg niet gespaard bleef, en het
stedelijk bestuur was nu niet langer bij machte het prediken met
geweld te beletten, maar poogde het door zachte middelen tegen
te gaan. Dit alles was echter te vergeefs, want de openbare bijeenkomsten
namen van dag tot dag toe en werden zelfs door de aanzienlijkste
personen bijgewoond. Een kerkeraad vormde zich en de gemeente
nam zeer in bloei toe. Men verkreeg van de regeering vergunning
om in eene schuur buiten de Zuid-Dampoort, zeer gelukkig gelegen,
de godsdienstige samenkomsten te houden, terwijl de overheid zelve
met eene wacht voor de veiligheid der vergaderingen zorg zou dragen.
Doch deze tijd van rust duurde slechts kort. Reeds in Februari
1567 werden de predikatiën verboden, en D'HOORNE week naar
Engeland.
Alsmede de PRINS
VAN ORANJE. Toen VLISSINGEN
in April 1572 de zijde van den Prins had gekozen, waren zeker
de meeste burgers van Middelburg zeer geneigd dat goede voorbeeld
te volgen, waartoe zij nog door een brief van den Prins van 1
Mei werden aangespoord, maar de gouverneur, ANTONY VAN BOURGONDIË
heer van WACKENE, was hiertoe niet te bewegen en liet strenge
wacht houden omdat hij een aanval uit VLISSINGEN
vreesde, die dan ook weldra plaats had, doch niet met gunstigen
ailoop. Toen men zag dat men door overrompeling niets vermocht,
begon men Middelburg in te sluiten, hopende het door den honger
tot de overgave te dwingen. Het is hier niet de plaats dit gedenkwaardig
beleg, dat bijna twee jaren duurde, nauwkeurig na te gaan. De
Spanjaarden deden hun uiterste best om de stad voor den Koning
te behouden en offerden er zeer veel voor op, maar de nood klom
al hooger en hooger, en toen den 29sten Januari 1574 bij Roemerswael
door de Prinselijke vloot, onder admiraal BOYSOT, eene schitterende
overwinning op de Spaansche was behaald, die gekomen was om Middelburg
te ontzetten, toen begreep MONDRAGON, die binnen de stad het bevel
voerde, dat het tijd werd aan de overgave te denken. Zeer gunstige
voorwaarden werden hem toegestaan, en den 18den Februari 1574
was de Prins meester van de hoofdstad van Zeeland, en hield er
den 24sten van dezelfde maand zijnen blijden intocht. Hoe het in die tijd met Miguel
de Cervantes was
gesteld is mij op dit moment niet bekend. Daarvoor gaan we straks
verder naar de datum 20
september van het jaar
1575. Tot zover deze lezing van vandaag.
Donderdag 30
november 2000
Even terug naar de dag
van vandaag, die morgen ook alweer geschiedenis zal zijn. Bush
hindert Gore met vertragingstechniek. Punt. De ontwikkelingen
in 's-Gravenhage zullen derhalve dit jaar van historische betekenis
worden in de geschiedenis van de 21ste eeuw.
Kok: Bezoek van ouders
Máxima pure privézaak. Dat is een
goede zaak.
'Britten in april
naar de stembus'. Alhoewel Liesbeth ooit keihard heeft uitgehaald (naar
automatiseerder Leo Hick uit Amsterdam) met de woorden "Ik
laat John niet voor joker gebruiken", mag ik aannemen dat
de heer Blair mijn getuigenis goed zal kunnen
gebruiken teneinde een meerderheid in het Britse parlement te
verwerven, zoals hier ook met José
María Aznar
is gebeurd. Ook Professor Arnold Heertje kan hierbij een belangrijk
getuigenis afleggen. Hij trof mij op 3 augustus 1996 in het Pizza Restaurant 'Deep Pan
Pizza' in Charing Cross te Londen. Drie dagen voordat Diana zich daar weer liet zien. Ik ken
de Heer Heertje nog uit de tijd van de start van de Open Universiteit.
Hij was daar aanwezig bij de opening in de Stadsschouwburg van
Heerlen (in 1993 als ik mij niet vergis, na die krantencampagne
van 3,3 miljoen exemplaren), door Hare Majesteit
de Koningin. Ik
vertegenwoordigde daar in die tijd het buitenschools mondeling
onderwijs, hoewel we met mijn instituut toen al tegen een geraamd
exploitatietekort van drie ton aankeken. Van de verwachte 7000
cursisten schreven zich er 'slechts' 3.300 in. Professor Heertje
blijkt zich ook bezig te houden met de zogenaamde Operatie Clickfonds,
waarvan ik tot op heden nog regelmatig post heb ontvangen hier
in Torremolinos. Het is inmiddels al iets minder geworden, aangezien
ik als hun 'VIP' niet op hun aanbod ben ingegaan.
Operatie Clickfonds
beleeft spannende dag
Vandaar die mooie foto
van die rode Ferrari die ik op die dag op het Damrak heb gemaakt.
Ik droeg op die dag zelfs mijn sweatshirt uit Earls
Court Gym. Daar
hadden 'de heren' echter geen belangstelling voor. Ik was mij
op die dag - 17 juli - al aan het voorbereiden op mijn eerstvolgende
reis naar Schotland, nadat ik eerst bij Madame Tussaud's had geïnformeerd
of zij al klaar waren met mijn wassen beeld.
Zij hadden in
die tijd echter de voorkeur gegeven aan Majoor Bosshardt. 10.51
Gebeld door Paul Ham op mijn GSM. Na mijn vraag 'Van Ineke?' liet
hij mij weten "Nee, dan heb ik verkeerd gedraaid. Neem mij
niet kwalijk". Ineke Ham uit Bilthoven is namelijk een goede
collega van mij. Uit het bestuur van de Vereniging Spaans op School. Zij heeft mij nog geholpen bij
de verkoop van mijn Spaanse studieboeken. Een prettige collega.
Ineke's echtgenoot is - evenals ondergetekende - lid van de Vereniging
van Officieren der Cavalerie.
Daar heb ik nog met een UZI moeten schieten, maar ik maak er tegenwoordig
geen gebruik meer van. "Wie het zwaard opneemt, zal door
het zwaard vergaan" heeft mijn geachte voorvader ons nog
voorgehouden. Ik heb geen idee welke conferentie er op dit moment
in Hotel Oranje plaatsvindt. Maar in alle hotels van de Bilderberg Groep is altijd wel iets te doen. Wellicht
kunnen binnenkort ook de Hoteles
Cervantes - als
onderdeel van de Cervantes
Group binnen de
holding - bij dit soort activiteiten worden
ingeschakeld. Het
Valkhof is daarvoor
ook een interessante plaats. Wellicht wordt het weer tijd voor
een nieuw Sinterklaasgedicht over aandelentransacties. Het is
maar een kleinigheid om alles op CD te zetten. Zowel de teksten
als de foto's. De redactie van Het
Nieuwe Boek kan
er dan zelf een keus uit maken en mij ter goedkeuring voorleggen.
Want die Bijbel is inmiddels ook al meer dan 2000 jaar oud. In
de regel reageer ik niet op de gebiedende wijs. Bovendien houdt
Isabel mijn appartement aardig schoon. En wat die vergeetachtigheid
betreft valt het ook nog best wel mee. Ik wacht alleen nog op
mijn geld. Van de heer Zalm om te beginnen. Dan komt de rest
vanzelf. Liefde is.... ...haar in de bloemen zetten en héél
veel oefenen. Daar heb ik inmiddels een begin mee gemaakt. Nu
nog een échte partner.
GEGROET EN TOT MORGEN, JOANNES
HEYDANUS SPANJE.
Het EERSTE
PAARSE KABINET van het KONINKRIJK
DER NEDERLANDEN.
Voorste rij van links naar rechts Minister
van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen JO
RITZEN, Minister
van Buitenlandse zaken HANS
VAN MIERLO, Minister-President
WIM
KOK, Oprichter Instituto
Cervantes JOHN
VAN DER HEYDEN,
Minister van Binnenlandse Zaken en Vice Premier HANS DIJKSTAL, Minister van Justitie WINNIE
SORGDRAGER, Minister
van Financiën GERRIT
ZALM. Achterste
rij van links naar rechts Minister van Volksgezondheid en Sport
ELS
BORST, Minister
van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij JOZIAS VAN AARTSEN, Minister van Verkeer en Waterstaat
ANNEMARIE
JORRITSMA, Minister
van Defensie JORIS
VOORHOEVE, Minister
van Economische Zaken HANS
WIJERS, Minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid AD MELKERT en Minister van Ontwikkelingswerk
JAN
PRONK.
FAMILIEBERICHTEN
Instituto Cervantes is legally registered at the Benelux Trade
Registrar under
deposit numbers 0508277 and 843323 in class 41: education, trainings
and courses and is a tradename of the Foundation
Cervantes Benelux
in Nijmegen, registered under number 41211928 of the Chamber of
Commerce of Amsterdam (IBAN: NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House, Cardiff.
Cervantes Holding
is a member of the Baak-kring
Management Centre VNO-NCW.
Photograph ENGELENBURG
CASTLE, KINGDOM
OF THE NETHERLANDS.
Instituto Cervantes está legalmente depositado como marca
comercial en el
registro de marcas del Benelux-Bureau
voor de Intellectuele Eigendom bajo los números de depósito 0508277
y 843323 en clase 41: educación, enseñanza y cursos
y es un nombre comercial de la Fundación Stichting Cervantes
Benelux en Nimega,
inscrito bajo número 41211928 de la Cámara de Comercios
en Amsterdam (IBAN: NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House Cardiff. Cervantes
Holding es miembro
del Baak-kring
Centro de Gestión
Empresarial del Patronal del Reino de los Países Bajos
VNO-NCW.
Foto arriba CASTILLO ENGELENBURG
EN BRUMMEN.
Instituto Cervantes is als handelsmerk wettig gedeponeerd bij het Benelux
Bureau voor de Intellectuele Eigendom onder depotnummers 0508277 en 843323 in klasse
41: onderwijs, opleidingen en cursussen en is een handelsnaam
van de Stichting
Cervantes Benelux
te Nijmegen, ingeschreven onder nummer 41211928 van de Kamer
van Koophandel te Amsterdam
(IBAN: NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House, Cardiff.
Cervantes
Holding is lid van
de Baak-kring, Management Centre VNO-NCW.
La Corona de
la Casa
Real Española
sirve de símbolo de unidad de nuestros países y
muestra la Lealtad Histórica
como expresada en el himno nacional de los Países Bajos.
More information
at the website of Amazon.com, Wal-Mart and Trafford
Publishing Canada.
VANAF 16
OKTOBER 2004 HEEFT
DE OPRICHTER VAN DE STICHTING
CERVANTES BENELUX,
EIGENAAR VAN HET HANDELSMERK
INSTITUTO CERVANTES
IN DE BENELUX EN DE LIMITED
COMPANY INSTITUTO CERVANTES ENGLAND AND WALES - OP STRAFFE VAN EEN DWANGSOM -
EENIEDER WAAR OOK TER WERELD - VERBODEN GEBRUIK TE MAKEN VAN DE
BEELTENIS VAN ZIJN OP 31
AUGUSTUS 1997 TIJDENS
EEN ONTVOERINGSPOGING OM
HET LEVEN GEKOMEN PARTNER,
TENZIJ DIT BINNEN HET KADER VAN DE DOOR HEM VERSTREKTE VOLMACHTEN NADRUKKELIJK IS OVEREENGEKOMEN.
THE WORK CONTINUES
© J.L. VAN
DER HEYDEN TORREMOLINOS
ALLE RECHTEN VOORBEHOUDEN
